
ایران به دلیل برخورداری از اقلیمهای چهارگانه و تنوع زیستی کمنظیر، یکی از غنیترین ذخیرهگاههای گیاهان دارویی در جهان است که بیش از ۸۰۰۰ گونه گیاهی را در خود جای داده و حدود ۲۰۰۰ گونه از آنها دارای خواص درمانی و معطر شناخته شده هستند. شناخت جامع این گیاهان مستلزم بررسی رویشگاههای مختلف از دامنههای سرسبز البرز و زاگرس گرفته تا مناطق کویری است، جایی که گیاهان ارزشمندی نظیر زعفران، گلمحمدی، آویشن، باریجه، کاسنی و بومادران با ویژگیهای منحصربهفردِ دارویی و صنعتی رشد میکنند؛ این راهنما بر اهمیت ریختشناسی دقیق برای تفکیک گیاهان دارویی از گونههای سمی، درک زمان بهینه برداشت برای حفظ مواد موثره و همچنین بهرهگیری از دانش طب سنتی در کنار یافتههای علمی نوین تأکید دارد تا ضمن استفاده از خواص درمانی آنها برای بهبود بیماریهای گوارشی، عصبی و تنفسی، از برداشت بیرویه و آسیب به این گنجینههای ملی نیز پیشگیری شود.

















































