باید اینجا بخشکیم تو گلدون شکسته

باید اینجا بخشکیم تو گلدون شکسته

دوری از ریشه، از خاک، یه عشقِ خسته

بوی بارون که بیاد، یاد تو می‌پیچه باز

ولی گل دیگه نمی‌خنده تو گلدونِ بسته

خاطراتت هنوز می‌ریزه رو برگای خشک

هر نفس یادِ تو، هر لحظه یه دسته

من و تو، بی‌صدا، بی‌بهونه، بی‌امید

مثل دو شاخه جدا از گلدونِ شکسته